Archives for posts with tag: Amadan Joya del Viento

Maar wat vliegt de tijd serieus zeg! De pups zijn vandaag alweer 4 weken oud en dat betekend dat we alweer op de helft zitten!! Heel fijn voor de toekomstig baasjes maar iets minder leuks voor mij en mijn baasjes…

Gelukkig genieten we nog steeds van ieder moment en hebben we ook deze week weer veel leuke dingen meegemaakt!

Eten 4 weken oud

Jam lekker eten..

Zo krijgen de puppies bij de pap steeds meer brokjes (uiteraard voorgeweekt) bijgevoerd. In het begin vonden ze dit helemaal niet lekker! En geef ze eens ongelijk..als jij zou kunnen kiezen tussen een lekker papje en vers vlees of geweekte brokjes..ik zou het wel weten! Maar iedere keer eten ze het beter en van het weekend gaan we gewoon brokjes proberen! Mijn kleintjes worden groot! Ze drinken nog wel steeds bij mij maar we gaan het wel minderen! Er komen namelijk steeds meer tandjes bij en dat is echt niet fijn!!

Omdat de pups steeds groter worden, drukker gaan spelen en meer gaan wandelen/rennen, hebben mijn baasje en ik besloten  al een stuk puppyren voor de werpkist te plaatsen. Dat werd ons in dank afgenomen want zodra de pups wakker werden, werd meteen de nieuwe wereld ontdekt! En leuk dat die is, want nu kunnen ze rondrennen, in de ren klimmen en in de waterbak spelen. Want tja ik probeer het mijn kleintjes uit te leggen, maar ze snappen maar niet dat de drinkbak geen speelbadje is. Ik blijf het voordoen, maar het lukt ze niet de pootjes buiten de bak te houden!!

Het stoeien en spelen gaat ook steeds fanatieker. Onze speelslang (Mister Snake) heeft het maar zwaar te verduren. Hij wordt geregeld door meerdere pups tegelijk door elkaar geschud.

Spelen 4 weken oud

Mister Snake..

Nu de puppyren voor de werpkist staat, zijn we begonnen met een ander belangrijk deel van de opvoeding: de zindelijkheidstraining! Ik heb met mijn baasjes afgesproken dat ik dit maar niet voor ga doen ;-). Door de pups steeds op een speciaal gemaakt ‘toilet’ te zetten na het eten/drinken, spelen of slapen hopen we het ze te leren. En het lukt al redelijk..ze plassen en poepen niet meer in de werpkist maar altijd op het zeil in de puppyren! Soms lukt het zelfs om te plassen en te poepen op het speciale ‘toilet’! Trots op die kleintjes, want we zijn pas 2 dagen bezig!

De zindelijkheidstraining gebeurt op kranten en speciale onderleggers, maar dit betekend voor de pups ook extra speelmateriaal. Mijn baasje heeft er nu een dagtaak aan gekregen deze kranten en onderleggers steeds maar weer op hun plek terug te leggen! Zo grappig. Maar ik ga die kleintjes toch maar eens uitleggen dat het geen speelgoed is. Dat hebben ze genoeg in de werpkist liggen, dus niets te klagen voor ze!!

Omdat de pups vandaag 4 weken oud zijn geworden betekende dit ook weer ontwormen. Ik heb hele stoere pups want zonder tegensputteren aten ze de pasta op. Oke nadien wel weer vieze bekjes trekken en zielig doen, maar ach dan kom ik weer even liggen en mijn kleine slagroomfabriekjes stellen de pups altijd gerust! Vandaag hebben we ook een afspraak gemaakt voor de prikken over 2 weken. Eens kijken of ze dan nog steeds zo stoer zijn!!

Ik ga weer even heerlijk meestoeien met de pups!

Zo daar zijn we dan met heel erg mooi nieuws!! Donderdag 10-1 ben ik bevallen van 6 wondertjes!!

Gos d'Atura Catalá Izara werpkist

Weeën weeën weeën

Woensdagochtend voor mijn baasje naar de praktijk ging had ze mijn temperatuur gemeten en deze was een graad lager dan normaal. Dit betekend dat de bevalling dan vaak binnen 12-24 uur zal plaatsvinden. Mijn baasje is wel gaan werken omdat alles rustig was en de andere baas gewoon thuis was. Toen mijn baasje ‘s avonds thuiskwam merkte ik dat er binnen iets begon te spelen. Ik werd steeds onrustiger en kon geen lekkere houding vinden.

Tegen half 3 ‘s nachts begonnen de weeën en langzaam namen ze in kracht en intensiteit toe. Gelukkig waren mijn baasjes opgebleven om me te steunen want damn wat een pijn! En toen gebeurde al het moois! In de loop van de ochtend was ik moeder van 6 wondertjes.

Gos d'Atura Catalá puppies net geboren

6 wondertjes zijn geboren!!

Mijn baasje voelde echter nog iets hards in mijn buik en dacht dat er nog een pup zat. Ik heb nog een paar weeën gehad en toen hield het op, wel bleef ik me raar voelen. Omdat er gedurende de dag geen weeën meer werden gezien zijn we donderdag in de middag toch even naar de praktijk gegaan voor een röntgenfoto. Op de foto zag mijn baasje een erg grote baarmoeder maar geen skeletje van een pup. Dus waarschijnlijk was er een stuk nageboorte achter gebleven, hiervoor kreeg ik de rest van de donderdag en vrijdag wat prikjes. De prikjes zorgen ervoor dat je baarmoeder gaat samentrekken, om een eventueel achter gebleven nageboorte eruit te werken.

En toen kon ik eindelijk gaan wennen aan mijn wondertjes. Ik vind het nog wel wat raar en moet vooral wennen als ze aan het drinken zijn en mijn tepel dan kwijt raken. Is een beetje een naar gevoel als ze daarna aan je huid aan het zuigen zijn op zoek naar een tepel, maar het went steeds meer!

Maar toen ging ik me vrijdagavond ineens slecht voelen, en dan bedoel ik echt slecht! Ik zakte door mijn poten met het wandelen, wilde niet meer opstaan uit de werpkist en had koorts. Mijn baasjes schrokken zich dood en met spoed zijn we naar de spoedkliniek Midden Nederland gegaan. Hier vertrouwde de dierenarts er ook niets van en er werd met spoed een echo gemaakt! En wat blijkt..er zat dus nog wel een pup in mijn baarmoeder, maar deze was al zo ver vergaan dat het geen skeletje meer bevatte. Dit is ook de reden waarom mijn baasje geen pup meer zag op de röntgenfoto. Deze pup is al tijdens de dracht doodgegaan. Nu moesten we dus beslissen wat te doen, operatie of met medicijnen. We hebben voor dit laatste gekozen omdat de dode pup al zo goed als vloeibaar is en we een operatie toch liever voorkomen.

Nu is het zaterdag en gaat het gelukkig al een stuk beter, de medicijnen doen zijn werk! Wel moet ik goed in de gaten gehouden worden want het zou nog steeds mis kunnen gaan en dan moet ik geopereerd worden. Dus duimen jullie met me mee dat dat niet nodig is?!

De wondertjes merken van dit alles gelukkig niet heel veel en groeien als kool!!

Wat ben ik trots op al dat moois wat we op de wereld hebben gezet!! Uiteraard moeten we papa Babbus niet vergeten, zonder hem waren ze nooit zo mooi geworden!! Want lieve mensen, het ziet er naar uit dat de puppies de kleur van papa overnemen.

Ik ga weer even een rondje voeden! Bijgevoegd wat foto’s van de pups. Ooh het zijn trouwens 4 teefjes (roze, paars, rood, oranje) en 2 reutje (blauw, groen). Er volgen er snel meer! Geniet ervan, dat doen wij ook!!

Vanaf maandag 5 november ben ik om de dag op de universiteitskliniek voor gezelschapsdieren geweest om te helpen bepalen wanneer Babbus mij zou mogen dekken. De dierenarts die mij moest onderzoeken herinnerde mijn baasje nog als student. En mijn baasje vond het erg leuk weer even terug te zijn op haar oude ‘school’.

Vrijdag kregen we het verlossende woord. Alles zag er naar uit dat ik zaterdag gedekt zou mogen worden. Eindelijk weer terug naar mijn nieuwe vriendje en het begin van ons nestje puppies! Ik kon niet wachten!!

Zaterdag 10-11-12 was het dan zover. Kan de datum nog mooier?? Ik ging samen met mijn baas op weg naar Zeeland, waar Babbus woont. Het weerzien was weer geweldig. We hebben eerst even heerlijk wat lopen dollen in de tuin en daarna ben ik gedekt. Nadien zijn we nog lekker even gaan uitwaaien op het strand.

Nu wordt het afwachten tot ongeveer 12 januari en dan worden we voor de eerste keer ouders van een nest Gos d’Atura Catala pups! Zo spannend. Ben erg benieuwd naar wat voor een moois wij samen op de wereld gaan zetten!!

Helaas heb ik weer afscheid moeten nemen van Babbus maar mijn baasjes en het baasje van Babbus hebben beloofd dat we snel weer afspreken.

Ik kan nu al niet wachten tot ik mijn kanjer weer zie!!

Heerlijk uitwaaien op het strand na de dekking

Zondag 4 november was het zover. Mijn blind date met Babbus. Want heel fijn dat mijn baasjes een vriendje voor mij uitzoeken maar ik wil hem uiteraard zelf ook even keuren!

We hadden ‘s middags afgesproken op landgoed Lievensberg in Bergen op Zoom. En daar stond hij dan.. mijn hart maakte een sprongetje en meteen begreep ik waarom mijn baasjes zo enthousiast over hem waren. Wat een schoonheid!! En een echte kerel. Wat een verschrikkelijk mooie Gos! Zoals wij ons ras Gos d’Atura Catala ook wel noemen.

Tijdens de wandeling is de vonk overgesprongen. Want naast dat Babbus waanzinnig knap is, is het ook een echte kerel. Maar verschrikkelijk lief!! We waren niet bij elkaar weg te slaan en hebben lekker met elkaar kunnen spelen en rennen.

Nu zit ik thuis, met vlinders in mijn buik te wachten tot ik mijn nieuwe vriend weer mag zien!!

Wij bij onze eerste ontmoeting!