Zo daar zijn we dan met heel erg mooi nieuws!! Donderdag 10-1 ben ik bevallen van 6 wondertjes!!

Gos d'Atura Catalá Izara werpkist

Weeën weeën weeën

Woensdagochtend voor mijn baasje naar de praktijk ging had ze mijn temperatuur gemeten en deze was een graad lager dan normaal. Dit betekend dat de bevalling dan vaak binnen 12-24 uur zal plaatsvinden. Mijn baasje is wel gaan werken omdat alles rustig was en de andere baas gewoon thuis was. Toen mijn baasje ‘s avonds thuiskwam merkte ik dat er binnen iets begon te spelen. Ik werd steeds onrustiger en kon geen lekkere houding vinden.

Tegen half 3 ‘s nachts begonnen de weeën en langzaam namen ze in kracht en intensiteit toe. Gelukkig waren mijn baasjes opgebleven om me te steunen want damn wat een pijn! En toen gebeurde al het moois! In de loop van de ochtend was ik moeder van 6 wondertjes.

Gos d'Atura Catalá puppies net geboren

6 wondertjes zijn geboren!!

Mijn baasje voelde echter nog iets hards in mijn buik en dacht dat er nog een pup zat. Ik heb nog een paar weeën gehad en toen hield het op, wel bleef ik me raar voelen. Omdat er gedurende de dag geen weeën meer werden gezien zijn we donderdag in de middag toch even naar de praktijk gegaan voor een röntgenfoto. Op de foto zag mijn baasje een erg grote baarmoeder maar geen skeletje van een pup. Dus waarschijnlijk was er een stuk nageboorte achter gebleven, hiervoor kreeg ik de rest van de donderdag en vrijdag wat prikjes. De prikjes zorgen ervoor dat je baarmoeder gaat samentrekken, om een eventueel achter gebleven nageboorte eruit te werken.

En toen kon ik eindelijk gaan wennen aan mijn wondertjes. Ik vind het nog wel wat raar en moet vooral wennen als ze aan het drinken zijn en mijn tepel dan kwijt raken. Is een beetje een naar gevoel als ze daarna aan je huid aan het zuigen zijn op zoek naar een tepel, maar het went steeds meer!

Maar toen ging ik me vrijdagavond ineens slecht voelen, en dan bedoel ik echt slecht! Ik zakte door mijn poten met het wandelen, wilde niet meer opstaan uit de werpkist en had koorts. Mijn baasjes schrokken zich dood en met spoed zijn we naar de spoedkliniek Midden Nederland gegaan. Hier vertrouwde de dierenarts er ook niets van en er werd met spoed een echo gemaakt! En wat blijkt..er zat dus nog wel een pup in mijn baarmoeder, maar deze was al zo ver vergaan dat het geen skeletje meer bevatte. Dit is ook de reden waarom mijn baasje geen pup meer zag op de röntgenfoto. Deze pup is al tijdens de dracht doodgegaan. Nu moesten we dus beslissen wat te doen, operatie of met medicijnen. We hebben voor dit laatste gekozen omdat de dode pup al zo goed als vloeibaar is en we een operatie toch liever voorkomen.

Nu is het zaterdag en gaat het gelukkig al een stuk beter, de medicijnen doen zijn werk! Wel moet ik goed in de gaten gehouden worden want het zou nog steeds mis kunnen gaan en dan moet ik geopereerd worden. Dus duimen jullie met me mee dat dat niet nodig is?!

De wondertjes merken van dit alles gelukkig niet heel veel en groeien als kool!!

Wat ben ik trots op al dat moois wat we op de wereld hebben gezet!! Uiteraard moeten we papa Babbus niet vergeten, zonder hem waren ze nooit zo mooi geworden!! Want lieve mensen, het ziet er naar uit dat de puppies de kleur van papa overnemen.

Ik ga weer even een rondje voeden! Bijgevoegd wat foto’s van de pups. Ooh het zijn trouwens 4 teefjes (roze, paars, rood, oranje) en 2 reutje (blauw, groen). Er volgen er snel meer! Geniet ervan, dat doen wij ook!!