Archives for posts with tag: Izara

Een paar weken geleden zijn mijn baasjes op roadtrip gegaan en hebben ze alle pups thuis bezocht. De pups zijn nu 6 maanden oud en stuk voor stuk passen de kanjers in hun nieuwe gezinnen alsof ze er al jaren wonen! Maar gelukkig waren ze ons nog niet vergeten. Mijn baasjes werden door alle pups zo vrolijk ontvangen..dan maakt je hart een klein sprongetje. Ik was niet mee op bezoek want ik logeerde een paar weekjes in Dongen. Ik was even voor een paar weekjes ‘geruild’ met Bailén, volgens mij omdat ik beter luister en de baasjes van Bailén even toe waren aan wat rust ;-). Bailén mocht dus in mijn plaats mee naar al haar broertjes en zusjes en wat heeft die kleine een lol gehad!!

Als eerste stond een bezoek aan Noa (Izara’s Milagros Iñes) gepland. Wow wat een knappe lichtblonde dame is dat geworden zeg! Het hele bezoek hebben Noa en Bailén met elkaar lopen dollen en rennen, tot ze zo moe werden dat Noa op haar favoriete plant ging uitrusten! Ooh en tussendoor moest er water gedronken worden uit de kattenbak…tja ik heb die kleintjes proberen uit te leggen waar de drinkbakken voor zijn, maar eerlijk is eerlijk ik drink ook liever uit schaaltjes en plassen buiten!

Hierna zijn mijn baasjes verder gegaan met de roadtrip, nu kon de kleine dame mooi even een uurtje bijslapen, om vervolgens te knuffelen met de mooie Bohi (Izara’s Milagros Ileanna). Ook deze dame is al flink gegroeid en nog altijd even mooi! Bailén had weer voldoende energie en samen met Bohi is ze flink rondjes gaan rennen in de achtertuin. Ook hier moest even een drinkpauze ingelast worden..dit keer uit een koeiendrinkbak ;-). Geen koeien te bekennen overigens hoor! Na een korte rustpauze was het echter weer speeltijd. Even werd er nog kans gezien door mijn baasjes om met Bohi te knuffelen, maar liever speelden de dames met elkaar!

Op zondag was het de beurt aan Bembe. Voor deze kerel heb ik even geen woorden..zo knap..net zijn vader! Deze kanjer gaat nog veel vrouwenhartjes sneller doen slaan!! Ook Bailén was even onder de indruk, tot ze doorhad dat haar broer ook nog steeds van stoeien en rennen hield. Want stiekem is het wel heel leuk om een stoeipartijtje te winnen van je grote broer! Bembe wou ook erg graag knuffelen met mijn baasjes en laten zien wat voor een grote hond hij al was geworden. Tussen de stoeipartijtjes door kwam hij dan ook geregeld even bij mijn baasjes op schoot hangen om een knuffel te halen.

Een paar dagen later gingen we op bezoek bij de andere hartendief: Benito. Het wordt wat eentonig maar damn ook hij is zo verschrikkelijk knap en daarnaast een klein beetje een clowntje! Benito vond het erg leuk Bailén weer te zien en ze hebben heerlijk achter elkaar aan kunnen rennen op de binnenplaats. Zelfs de ooievaars op het dak van de buren werden vrolijk van het zien van dit spelende stel. En geef ze eens ongelijk: wat een plaatje bij elkaar! Uiteraard moest ook hier na het spelen even gedronken worden en Benito liet Bailén even zien hoe je uit een kraan drinkt! Bijna zonder te knoeien ;-)!

Als laatste was de mooie Azura (Izara’s Milagros Isabella) aan de beurt. Bailén en Azura hadden elkaar iets meer dan een maandje daarvoor ook al gezien toen Azura bij ons aan het logeren was. Tijdens het logeren leken Azura en Bailén nog zoveel op elkaar dat je ze bijna niet uit elkaar kon houden! Toevallig hadden ze ook beide dezelfde riem, welke ik overigens ook heb, wat het er niet makkelijker op maakte. Nu iets meer dan een maand later is Azura toch iets lichter en groter geworden dan Bailén, maar nog steeds twee beauties om te zien! Samen heerlijk lopen rennen in de tuin, nog even verstoppertje gespeeld en daarna uitgerust met een heerlijk knauwbotje.

Op het eind van de roadtrip zijn mijn baasje en Bailén doorgereden naar Dongen.. Bailén had genoten van het logeren en de bezoeken aan haar broertjes en zusjes en wilde erg graag weer met mij spelen en knuffelen. Wat een geweldig meisje is ook zij al geworden, zo mooi maar ook flink eigenwijs..stiekem lijkt die kleine verschrikkelijk veel op mij. En we hebben al ontdekt: de waterrat-genen heeft Bailén in ieder geval overgenomen!

Na het horen van alle verhalen en het zien van alle foto’s is er nog steeds maar één gevoel dat overheerst..TROTS!! Trots op mijn kanjers, ze doen het zo verschrikkelijk goed en alle nieuwe baasjes zijn zo gelukkig met hun wondertjes en daarnaast zijn het ook nog eens verschrikkelijk mooie hondjes geworden. We kunnen nu al niet meer wachten tot de volgende keer dat we ze gaan zien. Gelukkig gaan we na de zomer met zijn allen wandelen..benieuwd hoe groot mijn kanjers dan alweer zijn! ..<3 trots!

Wat kan er in een week tijd toch weer veel gebeuren!! De week is omgevlogen en we hebben veel gedaan!!

Dinsdag zijn het baasje van Babbus met haar zoontjes en een logeetje op bezoek geweest. Wat was dat gezellig. Ze hadden allemaal leuke cadeautjes meegenomen en een hele lieve foto van mijn kanjer: Babbus!! Zodra de pups allemaal naar hun nieuwe baasjes zijn, gaan we snel weer een keertje daten! Ik mis mijn vent!! Ook zij waren helemaal verliefd op onze kleintjes! Trots zijn al onze baasjes op de mooie wondertjes die we samen gemaakt hebben. Schoonheden!

Izara en Ileanna

Ileanna aan het spelen met mama

Als het aan de pups ligt dan zijn we de hele dag aan het spelen. Ook ik vind dit erg leuk want nu kan ik echt met ze spelen; lekker buiten rennen, voorzichtig samen door huis dollen of in mijn poten liggen spelen. Heerlijk om te doen. We doen het wel pup voor pup omdat ze anders toch weer proberen of ik nog slagroom voor ze heb. Maar de fabriek is gesloten kleintjes!! Ze moeten het toch echt met de brokjes en lekkertjes eromheen doen!

Deze week heeft grotendeels in het teken gestaan van de socialisatie. De pups lopen alweer een stuk beter aan de riem, dus we zijn hun wereld gaan uitbreiden!! Eerst buiten bij onze woning en langzaam aan verder de straat op. Wat zijn auto’s en fietser toch bere interessant. Ook zijn we al verschillende keren in de lift geweest en de ene keer is dit spannender dan de andere keer!!

Bij het tuincentrum..wat een mooie bloemetjes!

Bij het tuincentrum..wat een mooie bloemetjes!

We zijn naar de sportvelden geweest, naar het winkelcentrum, naar de dierenwinkel en naar het tuincentrum. Wat een aandacht krijgen die kleintjes!! Ze worden door iedereen vertroeteld en bij het tuincentrum ontstond zelfs een heuse rij om mijn kleintjes te mogen aaien!! We moesten wel goed opletten, want iedereen vond de pups zo lief, dat we wel ervoor moesten zorgen dat we weer met 6 stuks thuis kwamen!! Maar voorbeeldig dat mijn wondertjes zich gedragen!! Hebben ze vast van mij geërfd ;-), ik leef ook voor aandacht en knuffels..

De vogeltjes en konijntjes bij de dierenwinkel werden wat afwachtend bekeken. Ik vermoed dat de pups nog dachten dat wij de enige dieren op deze planeet zijn, dus van de week gaan we ze voorstellen aan paarden, koeien, schapen en kippen. Ja er staat een uitstapje kinder-/zorgboerderij op de planning!!
De eerste ontmoetingen met andere honden zit er ookal op, maar over het algemeen waren de pups toch drukker met elkaar aan het spelen dan met hun vreemde soortgenoot.
Wat me echt van het hart moet is dat naast dat iedereen de pups zo lief en knuffelbaar vind  ze van de week ook zijn ‘uitgescholden’..mijn schoonheden werden aangezien voor Boomertjes!! Ik hing bijna in de schenen van de mevrouw, maar gelukkig legde mijn baasje uit dat wij Gossen zijn en in de verste verte niet lijken op Boomertjes!

Auto

In de auto..

Auto 2

Waar gaan we vandaag naartoe?

De auto vinden alle pups enorm interessant en we moeten met het sluiten van de klep dan ook goed opletten dat er niet een van de pups tussen zit want ze worden steeds wat brutaler! Tijdens het rijden, zitten ze op hun gemak achterin de bak, soms vallen ze zelfs al in slaap! Gelukkig is nog niemand wagenziek geworden.

Helaas komt voor ons de laatste week er alweer aan. Volgende week zondag en maandag zullen we al afscheid moeten gaan nemen van Bailén, Bembe, Iñes en Ileanna. Benito en Isabella blijven gelukkig nog een paar daagjes langer.
Deze week staan er gelukkig nog veel leuke dingen op het programma: we gaan nog naar de kinderboerderij, het station, naar scholen en nog veel meer. Wij gaan nog even een weekje genieten samen met mijn twee baasjes!!!

Pup speeltje 7 wknBailén en Iñes

 

 

 

 

 

 

 

Zo daar zijn we dan met heel erg mooi nieuws!! Donderdag 10-1 ben ik bevallen van 6 wondertjes!!

Gos d'Atura Catalá Izara werpkist

Weeën weeën weeën

Woensdagochtend voor mijn baasje naar de praktijk ging had ze mijn temperatuur gemeten en deze was een graad lager dan normaal. Dit betekend dat de bevalling dan vaak binnen 12-24 uur zal plaatsvinden. Mijn baasje is wel gaan werken omdat alles rustig was en de andere baas gewoon thuis was. Toen mijn baasje ‘s avonds thuiskwam merkte ik dat er binnen iets begon te spelen. Ik werd steeds onrustiger en kon geen lekkere houding vinden.

Tegen half 3 ‘s nachts begonnen de weeën en langzaam namen ze in kracht en intensiteit toe. Gelukkig waren mijn baasjes opgebleven om me te steunen want damn wat een pijn! En toen gebeurde al het moois! In de loop van de ochtend was ik moeder van 6 wondertjes.

Gos d'Atura Catalá puppies net geboren

6 wondertjes zijn geboren!!

Mijn baasje voelde echter nog iets hards in mijn buik en dacht dat er nog een pup zat. Ik heb nog een paar weeën gehad en toen hield het op, wel bleef ik me raar voelen. Omdat er gedurende de dag geen weeën meer werden gezien zijn we donderdag in de middag toch even naar de praktijk gegaan voor een röntgenfoto. Op de foto zag mijn baasje een erg grote baarmoeder maar geen skeletje van een pup. Dus waarschijnlijk was er een stuk nageboorte achter gebleven, hiervoor kreeg ik de rest van de donderdag en vrijdag wat prikjes. De prikjes zorgen ervoor dat je baarmoeder gaat samentrekken, om een eventueel achter gebleven nageboorte eruit te werken.

En toen kon ik eindelijk gaan wennen aan mijn wondertjes. Ik vind het nog wel wat raar en moet vooral wennen als ze aan het drinken zijn en mijn tepel dan kwijt raken. Is een beetje een naar gevoel als ze daarna aan je huid aan het zuigen zijn op zoek naar een tepel, maar het went steeds meer!

Maar toen ging ik me vrijdagavond ineens slecht voelen, en dan bedoel ik echt slecht! Ik zakte door mijn poten met het wandelen, wilde niet meer opstaan uit de werpkist en had koorts. Mijn baasjes schrokken zich dood en met spoed zijn we naar de spoedkliniek Midden Nederland gegaan. Hier vertrouwde de dierenarts er ook niets van en er werd met spoed een echo gemaakt! En wat blijkt..er zat dus nog wel een pup in mijn baarmoeder, maar deze was al zo ver vergaan dat het geen skeletje meer bevatte. Dit is ook de reden waarom mijn baasje geen pup meer zag op de röntgenfoto. Deze pup is al tijdens de dracht doodgegaan. Nu moesten we dus beslissen wat te doen, operatie of met medicijnen. We hebben voor dit laatste gekozen omdat de dode pup al zo goed als vloeibaar is en we een operatie toch liever voorkomen.

Nu is het zaterdag en gaat het gelukkig al een stuk beter, de medicijnen doen zijn werk! Wel moet ik goed in de gaten gehouden worden want het zou nog steeds mis kunnen gaan en dan moet ik geopereerd worden. Dus duimen jullie met me mee dat dat niet nodig is?!

De wondertjes merken van dit alles gelukkig niet heel veel en groeien als kool!!

Wat ben ik trots op al dat moois wat we op de wereld hebben gezet!! Uiteraard moeten we papa Babbus niet vergeten, zonder hem waren ze nooit zo mooi geworden!! Want lieve mensen, het ziet er naar uit dat de puppies de kleur van papa overnemen.

Ik ga weer even een rondje voeden! Bijgevoegd wat foto’s van de pups. Ooh het zijn trouwens 4 teefjes (roze, paars, rood, oranje) en 2 reutje (blauw, groen). Er volgen er snel meer! Geniet ervan, dat doen wij ook!!

Zo daar zijn we weer! De echo is nu alweer bijna 2 weken geleden en we genieten met volle teugen van mijn dracht!

Gelukkig heb ik de laatste tijd niet meer zo heel veel last van mijn hormonen en ben ik weer de oude. Op twee nachten geleden na dan, pfff wat was ik misselijk en toen kreeg ik ook nog zo’n rare hik..ik wist me er totaal geen raad mee! Gelukkig was mijn baasje onwijs lief voor me en heeft ze de hele nacht bij me gezeten en me gerust gesteld!

Dan die buik van mij…die is aan het groeien!! Ik hoop niet dat die nog 3 wkn zo doorgroeid want dan wordt ik een nijlpaard!! Van de week ben ik even op de weegschaal gaan staan, en schrik niet: ik woog al 24 kilo! Dat betekend dat ik sinds de dracht al 4 kilo ben aangekomen! Maar goed wat wil je met 7 groeiende puppies in je buik!
Soms proberen we met de stethoscoop van mijn baasje te luisteren of we de wondertjes al horen, maar helaas. Uiteraard voel ik ze al wel en zal het een kwestie van dagen zijn voordat mijn baasjes ze ook kunnen voelen bewegen!

Voor nu staan eerst de feestdagen weer voor de deur! Ik houd er wel van, alle familie samen en dan al die lichtjes en niet te vergeten het lekkere eten! Mmh heerlijk 3 dagen goed verwend worden!!

Dus vanaf hier wil ik jullie allemaal hele fijne feestdagen en een geweldig nieuwjaar wensen!! Geniet ervan en tot heel snel!!

20121223-164915.jpg

Het is alweer even geleden dat ik een update voor jullie heb geschreven dus we hebben veel om bij te kletsen!!

Allereerst heb ik mijn kanjer van een Gos d´Atura Catalá Babbus weer gezien. Vorige week zaterdag 1 december hadden we een date op het strand van Vlissingen! Wat heerlijk om die knappe vent van mij weer te zien en lekker samen te rennen en knuffelen! Jammer alleen dat het weer niet zo meewerkte. We hadden namelijk een kleine fotoshoot gepland maar door de weersomstandigheden zijn hier weinig bruikbare foto´s uitgekomen.. dus wordt vervolgd!!

Eenmaal thuisgekomen voelde ik me wat raar. Ik werd misselijk en had totaal geen honger. Eerst dacht ik dat het een soort liefdesverdriet was maar na een paar dagen had ik door dat dit de misselijkheid is die bij zwanger zijn hoort. Dus lieve Kate Middleton, ik begrijp precies hoe je je voelt!! Mijn lieve baasjes doen er alles aan om me toch wat te laten eten en verwennen me enorm met allemaal lekker vers vlees. Me like!!

En toen was het maandag 10 december, de dag van mijn echo. Eerst werd ik onderzocht door de co-assistenten die op de beurt allemaal mijn buikje moesten voelen. Stiekem kriebelde dat wel fijn. Vervolgens zeiden ze dat ze mijn puppies konden voelen!! Dus snel naar de echo om naar mijn wondertjes te kijken!!

Mijn baasje doet mijn echo!

Mijn baasje doet mijn echo!

Mijn baasje mocht de echo zelf doen en één voor één kwamen ze langs…7 super mooie en erg beweeglijke puppies!! Alle 7 hartjes klopten en alles lijkt eraan te zitten; 4 pootjes, 2 oortjes, een staart en een neus. Oké, dat heb ik niet gezien maar de dierenarts die erbij was zei dat de puppies er goed ontwikkeld uitzagen en dat alles erop zat! Suus, Mar en vrouwtje in Dongen we hebben Bailén al gezien!!

Nu wordt het wachten tot half januari en dan mogen we onze wondertjes verwelkomen in deze mooie wereld!

Van de dierenarts op de universiteit mogen we nog een keertje terugkomen voor een echo omdat ze me zo´n leuke hond vind en puppies op zo´n klein schermpje zien bewegen, heeft voor iedereen iets magisch. Alleen moeten we even kijken hoe mobiel ik tegen die tijd nog ben aangezien Kerst ertussen valt en de universiteit dan dicht is.

Eén van onze wondertjes!!

Ik ga weer even met mijn baasjes genieten van deze hele speciale dag en het heerlijke nieuws verwerken!! Tot snel!!

Vanaf maandag 5 november ben ik om de dag op de universiteitskliniek voor gezelschapsdieren geweest om te helpen bepalen wanneer Babbus mij zou mogen dekken. De dierenarts die mij moest onderzoeken herinnerde mijn baasje nog als student. En mijn baasje vond het erg leuk weer even terug te zijn op haar oude ‘school’.

Vrijdag kregen we het verlossende woord. Alles zag er naar uit dat ik zaterdag gedekt zou mogen worden. Eindelijk weer terug naar mijn nieuwe vriendje en het begin van ons nestje puppies! Ik kon niet wachten!!

Zaterdag 10-11-12 was het dan zover. Kan de datum nog mooier?? Ik ging samen met mijn baas op weg naar Zeeland, waar Babbus woont. Het weerzien was weer geweldig. We hebben eerst even heerlijk wat lopen dollen in de tuin en daarna ben ik gedekt. Nadien zijn we nog lekker even gaan uitwaaien op het strand.

Nu wordt het afwachten tot ongeveer 12 januari en dan worden we voor de eerste keer ouders van een nest Gos d’Atura Catala pups! Zo spannend. Ben erg benieuwd naar wat voor een moois wij samen op de wereld gaan zetten!!

Helaas heb ik weer afscheid moeten nemen van Babbus maar mijn baasjes en het baasje van Babbus hebben beloofd dat we snel weer afspreken.

Ik kan nu al niet wachten tot ik mijn kanjer weer zie!!

Heerlijk uitwaaien op het strand na de dekking

Zondag 4 november was het zover. Mijn blind date met Babbus. Want heel fijn dat mijn baasjes een vriendje voor mij uitzoeken maar ik wil hem uiteraard zelf ook even keuren!

We hadden ‘s middags afgesproken op landgoed Lievensberg in Bergen op Zoom. En daar stond hij dan.. mijn hart maakte een sprongetje en meteen begreep ik waarom mijn baasjes zo enthousiast over hem waren. Wat een schoonheid!! En een echte kerel. Wat een verschrikkelijk mooie Gos! Zoals wij ons ras Gos d’Atura Catala ook wel noemen.

Tijdens de wandeling is de vonk overgesprongen. Want naast dat Babbus waanzinnig knap is, is het ook een echte kerel. Maar verschrikkelijk lief!! We waren niet bij elkaar weg te slaan en hebben lekker met elkaar kunnen spelen en rennen.

Nu zit ik thuis, met vlinders in mijn buik te wachten tot ik mijn nieuwe vriend weer mag zien!!

Wij bij onze eerste ontmoeting!